5 uur club

Het tennispark van Bakkershaag, op een gewone, regenachtige zaterdagmiddag in juli.
Een dubbelteam is aan het trainen op baan drie en een aantal andere banen zijn bezet door fanatieke recreanten. De kantine is dicht; het terras is leeg. Komkommertijd voor de bar-omzet.
Hoe anders is dat tijdens competities en toernooien! Dan zijn alle banen bezet en is het een drukte van belang in de kantine en op het terras.

Maar . . terug naar die rustige en druilerige zaterdag. Rond kwart voor vijf komt alles van de banen af, de kantine gaat open, er wordt geschoven met statafels waar vervolgens een groot blad overheen wordt gelegd, de barkrukken worden neergezet, de muziek gaat aan en in no time is het een gezellige drukte; de Vijf Uur Club is weer bij elkaar.

De ‘roots’ van de Vijf Uur Club zijn diep verstrengeld met die van Bakkershaag. Sinds het ontstaan in 1979 zijn sport en gezelligheid nauw met elkaar verbonden, en in de beginjaren liepen competities, kaartavonden en zelfs de gewone donderdagavond-toss uit in feestavonden tot in de kleine uurtjes. Iedereen was jong en onverwoestbaar, de drank vloeide rijkelijk en dan ging wel eens mis met net dat ène glaasje teveel op. Vandaar het ‘gouden emmertje’ op de barluifel, en degeen die hem het laatste nodig had, nou ja . .  ‘die was hem’.  Wat je dan precies was, dat wist niemand; maar je werd dan wel vereerd als iemand die de gezelligheid binnen de club een warm hart toedroeg.

Met het verstrijken van de jaren werden de onverwoestbare helden ouder en verstandiger; het doordeweekse nachtbraken werd geschrapt en daarvoor in de plaats kwam een gezelligheidstreffen op de zaterdagmiddag, en zo ontstond het fenomeen Vijf Uur Club. Op een mooi tijdstip, na een potje tennis of de zaterdagse verplichtingen. En ‘je was hem’ niet meer door de emmer als redmiddel te gebruiken, nee, daarvoor in de plaats kwamen verkiezingen. En wie dat overkwam, mocht zich sindsdien voorzitter van de  Vijf Uur Club noemen.

Het werd dus allemaal wat netter en geciviliseerder door de jaren heen. De emmer is nu een mooie, roestvaststalen bokaal met daarop de voorzitters door de jaren heen (tot de laatste kantine-renovatie stond het oude plastic exemplaar er nog keurig naast), er is een hapje en een drankje en een wekelijkse sponsor voor de haring. En was de Vijf Uur Club jarenlang een mannenaangelegenheid; tegenwoordig weten de dames de zaterdagse gang naar de kantine ook te maken. Werd er voorheen geklaagd dat er te weinig vrouwen waren; nu gebeurt dat soms omdat er voor de heren te weinig plek overblijft.

Maar het is toch pure gezelligheid wat er op die zaterdagmiddagen de klok slaat. Iedereen lapt voor de pot (er is zowel een dames- als herenpot, net als bij de . . uuhmm, nou ja, je raadt het al) en dan passeert er qua gespreksstof van alles wat het vermelden waard is – of niet. De Vijf Uur Club is gewoon ontspanning, en een mooi wekelijks trefpunt voor een steeds groeiende groep Bakkershagers die elkaar op handen draagt. Vijfendertig jaar al, en we gaan er mee door tot het punt waarop het Vijf Uur Club-treffen zal bestaan uit met je rollator of scootmobiel naar de kantine komen, om vervolgens achter je biertje in slaap te sukkelen. That’s the spirit!

SAMSUNG CSC

Sil Castelein

One Response to 5 uur club

  1. Sil Castelein says:

    op 15 juli heb ik een voorstel tekst + fotocollage voor deze pagina ingestuurd, heb je deze ontvangen?

Comments are closed.